Light mode Dark mode

Searching – เสิร์ชหา….สูญหาย!?

ด้ลุ้นตลอดเรื่อง สามารถใช้เป็นหนังอุทาหรณ์สอนใจผู้คนในยุค digital native ได้เลย ดูแล้วได้อะไรเยอะดี พร้อมสร้าง question mark แก่คนดูว่าลูกสาวหายไปไหนกันแน่ หนังยังสะท้อนเรื่องความสัมพันธ์ของพ่อและลูกภายใต้ครอบครัวที่แหว่งเว้าได้น่าสนใจอีกด้วย ว่าแม้แต่คนในบ้านเดียวกัน เรารู้จักตัวตนเขาดีแค่ไหน ตัวตนที่เราเห็น กับตัวตนที่เขา express ผ่านช่องทางอื่นๆ ให้อีกโลกเห็น มันเป็นเหมือนกันหรือเปล่า…

Memo:

  • history ในเว็บบราวเซอร์ บอกอะไรเราได้มากกว่าที่คิด
  • ตั้ง privacy ใน account ต่างๆ ให้รัดกุม
  • ถึงแม้เราจะรู้จักตัวตน รวมถึงความรู้สึกนึกคิดที่แท้จริง ของใครสักคน จากการ access activity ใน social media ของเขา แต่ก็ใช่ว่า ‘คนที่เล่น’ social media นั้นจะเป็นของจริงหมด
  • การคิดไปเอง มาจากช่องว่างที่ชวนสงสัย เพราะไม่ชี้แจงชัดๆ ปกปิดเพียงนิด ก็ทำให้คนคิดไปกันใหญ่ได้ เช่น คนที่ post อะไรเชิงลบๆ ห่ามๆ ในเน็ต แต่แท้จริงก็แค่เกรียนไปงั้น หรือ การแคป chat ไม่กี่ท่อนที่คุยกัน แล้วเอาไปตีแผ่ขยายเรื่องจนใหญ่โต
  • ผู้ที่ได้รับรางวัลทางสังคม มิได้เป็นเครื่องหมายการันตีหรือตีตรานับแต่นั้นว่าเขาจะเป็นคนดีเสมอไป เพราะมนุษย์แต่ละคนมีปมในใจบางอย่าง ที่โดนจี้ trigger เมื่อไหร่ก็พร้อมทำตามสัญชาตญาณดั้งเดิม เช่น คนที่มีความเป็นแม่ ก็อยากปกป้องลูกให้ถึงที่สุด
  • don’t feed the troll. เมื่อเรื่องของเราเป็นประเด็นในโลกโซเชียลแล้ว ก็คงไม่มีใครคิดเหมือนกันหมด ข้อความบนสื่อต่างๆ เลือกอ่านบ้าง เลือกผ่านมันไปบ้าง เก็บทุกแมสเสจมาคิดคงบ้าตาย

9/10

หนังดี ชวนติดตามได้จนจบ เทคนิคการเล่าเรื่องผ่าน device ต่างๆ เจ๋งดี

Pitchakorn Poompayoong

ปริญญาโท นิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย • ปริญญาตรี จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ • สั่งสมประสบการณ์การด้านทรัพยากรมนุษย์, ภาพยนตร์, นิตยสาร, สื่อออนไลน์ • มีความชอบและสนใจใน Mental Health Communications, Digital Marketing และ Consumer Experience เป็นพิเศษ

แสดงความคิดเห็นของคุณที่นี่

loading, please wait..

loading, please wait..